Als een kind iets doet dat ongewenst is, omdat zijn gedrag zijn ontwikkeling belemmert of omdat dat hinderlijk is voor anderen en jezelf, dan is het de vraag hoe je daar als ouder of professional het beste op kunt reageren. Straffen of negeren zijn standaardreacties op ongewenst gedrag, maar zijn dat wel altijd de meest effectieve reacties? Kan het ook anders?

Emerging Body Language (EBL) is een effectieve methode waarmee je – in een therapiesessies of begeleiding – contact kunt maken met mensen waarbij dit niet als vanzelf ontstaat. Met behulp van EBL maak je contact op het niveau van lichaamstaal. Beatrix Verhofstad is beeldend therapeute. In dit artikel geeft zij een voorbeeld van hoe zij EBL heeft toegepast bij een jongen die moeite had met verbale taal.

Binnen de zorg is het begrip “overvragen van cliënten” ruimschoots bekend. Overvragen kan op verschillende gebieden plaatsvinden, waaronder op het emotionele vlak. De gevolgen van overvragen zijn voor de cliënt ingrijpend en kunnen zelfs leiden tot psychiatrische aandoeningen. In deze post leest u meer over deze gevolgen. Ook leest u over het multidimensionaal model van de psychiater professor dr. Anton Došen. Dit model biedt aanknopingspunten voor diagnostiek, behandeling en begeleiding.

Anneke Groot vertelde op 9 maart 2012 een dag lang energiek en boeiend over Contactgericht Spelen en Leren. Haar pakkende presentatie en sprekende voorbeelden zetten deelnemers aan het denken over de manier waarop ze de kinderen in hun gezin, klas of groep beter zouden kunnen ondersteunen. Het is niet zo zinvol om hier de lezing van Anneke weer te geven. Op de website van Horison en Parel in de Oester vind je alle informatie over Contactgericht Spelen en Leren.

Een interview met Floortimespecialist Judith Hoevenaars
Floortime wordt vooral ingezet bij jonge kinderen (0 tot 7 jaar) met problemen in hun ontwikkeling of interactie. Bij Floortime spelen ouders (of begeleiders) letterlijk met het kind op de vloer (vandaar de naam).

In dit artikel vertelt Judith Hoevenaars (kinder- & jeugdpsycholoog en speltherapeute) over haar praktijkervaring met Floortime.

Bij diagnostiek en beeldvorming in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking wordt volgens Prof Anton Došen te vaak de stap overgeslagen “van het verklaren en begrijpen van het probleemgedrag”.

De integratieve diagnostiek – die Anton Došen voorstaat – heeft tot doel duidelijk te maken hoe bepaald gedrag ontstaan is en begrepen kan worden. Op de theoriedag op 19 januari 2012 heeft hij praktische richtlijnen gegeven voor integratieve diagnostiek en behandeling en de toepassing ervan laten zien.

Op 27 januari 2012 was er in Utrecht de studiedag Bouwstenen voor een vertrouwensrelatie. Deze studiedag is georganiseerd door FORTIOR in samenwerking met Bartiméus. Op deze pagina krijg je een korte indruk van wat Paula Sterkenburg tijdens de studiedag heeft verteld.

Een interview met Paula Sterkenburg
“Vertrouwensrelatie voor ontwikkeling” is de titel van het nieuwe werkboek van Paula Sterkenburg. Dit boek komt deze maand uit bij Bartiméus, een zorginstelling voor mensen die slechtziend of meervoudig beperkt zijn. In haar werkboek geeft Paula handreikingen voor het opbouwen van een vertrouwensrelatie bij mensen met ernstig verstandelijke of meervoudige beperkingen. Naar aanleiding van dit boek organiseert FORTIOR een studiedag in samenwerking met Bartiméus.

Een interview met Anneke Groot
Vaak wordt de focus bij een (begeleidings)methode gelegd bij de cliënt of methodieken. Bij Contactgericht Ondersteunen is dit anders. De basis van deze methode is de houding (ofwel attitude) van de begeleider zelf. Bij het maken van contact en het opbouwen van een relatie met de cliënt is de attitude van de begeleider cruciaal. Vooral voor mensen met een verstandelijke beperking of autisme zijn goede relaties van groot belang voor hun ontwikkeling en welbevinden. FORTIOR interviewde Anneke Groot over Contactgericht Ondersteunen.

Veel leed voor mensen met autisme en hun omgeving door gemiste diagnoses en ontbrekende hulp. In Engagement van juni/juli 2011 op pag. 35 las ik een stukje met de titel Diagnose autisme gemist. In dit stukje staat, dat de NVA (Nederlandse Vereniging voor Autisme) heel veel schrijnende berichten ontvangt over ontbrekende hulp en gemiste diagnoses en over het leed dat de mensen om wie het gaat, hierdoor ondervinden. De NVA heeft er zelfs een zwartboek over gemaakt, zo ernstig vindt ze deze toestand.