Executieve functies hebben een regelfunctie in de hersenen van de mens. Mensen met een ontwikkelingsbeperking, zoals een verstandelijke beperking of autisme, hebben vaak problemen met hun executieve functies waardoor ze hun lichaam niet goed kunnen besturen. Dit heeft grote gevolgen voor hun gedrag en dagelijks functioneren. Mensen met executieve moeilijkheden hebben behoefte aan een goede ondersteuning. Daarom is het voor hun ouders, mantelzorgers en professionals nuttig te weten wat het hebben van zwakke executieve functies betekent. En ook hoe ze die persoon vervolgens kunnen helpen.

Mensen met een verstandelijke beperking gebruiken ongeveer drie tot vier keer vaker psychofarmaca dan mensen zonder beperking. Mensen die naast hun verstandelijke beperking autisme hebben, worden het meest met medicijnen behandeld. Alle soorten psychofarmaca worden voorgeschreven.

In de afgelopen decennia is de kennis over emotionele ontwikkeling bij mensen met een verstandelijke beperking toegenomen. Dit is zeer waardevol, tegelijkertijd het is belangrijk dat deze kennis op een goede manier vertaald wordt naar concrete begeleidingsstijlen in de praktijk. Gerrit Vignero ontwikkelde de methode de Draad die begeleiders helpt om de verbinding te maken met hun cliënten en hun behoeften op het gebied van emotionele ontwikkeling.

De meeste zorgprofessionals hebben een drukbezette baan waarbij de aandacht moet worden verdeeld tussen meerdere werkzaamheden. Sommige hulpverleners voelen zich aan het eind van de dag dan ook helemaal leeggezogen. Dit kan enerzijds worden veroorzaakt door een onhandige planning of onderbezetting, anderzijds heeft de zorgprofessional hierop zelf ook invloed. Volgens Pouwel van de Siepkamp (docent in de methode Gentle Teaching) is de feitelijke werklast zelden het echte probleem. Het belangrijkste probleem is de werkdruk die we op mentaal niveau ervaren, het is de energie die weglekt.

In maart en april 2014 zijn er twee cursussen bij FORTIOR geweest over oplossingsgericht werken met mensen met een lichte verstandelijke beperking. Het belangrijkste kenmerk van deze methode is dat begeleiders mensen met een lichte verstandelijke beperking helpen om zelf oplossingen te vinden. Denken in oplossingen in plaats van in problemen schept een positief toekomstperspectief en daarmee hoop. Begeleiders maken zich de methode eigen door het vooral veel te doen. Daarom is in de tweedaagse cursus veel geoefend met oplossingsgericht werken.

Anneke Maas promoveerde op 27 februari 2014 op de prevalentie en diagnostiek van slaapstoornissen bij kinderen en volwassenen met een verstandelijke beperking. In het bijzonder ging haar aandacht uit naar slaapproblemen bij genetische syndromen. In deze blog lees je een korte samenvatting van het promotieonderzoek van Anneke.

Het grondprincipe van FloorPlay is dat elk kind de gelegenheid moet krijgen om zijn capaciteiten te ontwikkelen. Sommige kinderen hebben hierbij meer ondersteuning nodig dan anderen. Als een kind zich op de juiste manier harmonieus ontwikkelt , kan het de hele dag door leren van ervaringen. Speciale kinderen daarentegen ervaren daarin allerlei belemmeringen. Ze leren niet zo veel van bijvoorbeeld uit het raam kijken of steeds maar speelgoed op een rijtje zetten. Ze leren vooral van de speelse interactie met (belangrijke) anderen.

Professor Anton Došen ontwikkelde het multidimentionele model voor emotionele ontwikkeling en persoonlijkheidsontwikkeling. Daarnaast ontwikkelde hij een model voor integratieve diagnostiek en behandeling bij probleemgedrag en psychiatrische stoornissen bij mensen met een verstandelijke beperking. Anton Došen staat voor een holistische benadering waarbij de persoon en zijn omgeving als geheel worden bekeken. Hoe kunnen zorgprofessionals in hun dagelijkse praktijk handen en voeten geven aan het multidimentionele model en de integratieve diagnostiek & behandeling?

Hoe voelt het om stoornissen te hebben in je Sensorische Informatieverwerking? Wat gebeurt er als je prikkels uit de buitenwereld anders verwerkt dan de meeste mensen om je heen? Dit is iets waar mensen zonder problemen in hun prikkelverwerking gewoonlijk niet bij stil staan. Toch is het goed om je eens te verplaatsen in mensen met stoornissen in hun sensorische informatieverwerking want de manier waarop zij de wereld ervaren, verklaart veel van hun gedrag.

Een relatie kun je benaderen vanuit de professional of vanuit de cliënt. De zorgverlener kan in de veronderstelling zijn dat hij zijn best doet voor de cliënt en dat daarom de relatie wel goed zal zijn. Maar ervaart de cliënt dit ook zo? Als je met cliënten en hun ouders praat dan hoor je regelmatig dat ze zich niet gehoord en begrepen voelen. Een goede relatie tussen zorgverlener en cliënt is niet vanzelfsprekend. Het is iets waarin je voortdurend moet investeren.